Studium przypadku

Co system powinien wiedzieć, zanim odezwie się człowiek

Handlowiec nie powinien zgadywać, skąd przyszło zapytanie i czego dotyczy. To pięć warstw informacji, które system dopisuje sam - w polach ukrytych, uzupełnianych automatycznie w momencie wysłania formularza.

3informacje o leadzie trafiały wcześniej do CRM
5dodatkowych informacji przypisywanych automatycznie do leada
7zapytań z pierwszej kampanii - policzalny sygnał popytu
20leadów z informacją, dlaczego zostawili kontakt

Co niósł lead przedtem

  • imię
  • e-mail
  • treść wiadomości

Co niesie dziś

  • imię
  • e-mail
  • treść wiadomości
  • źródło
  • kampania
  • intencja
  • podstrona wejścia
  • usługa
Kliknij warstwę 5 warstw klasyfikacji
WARSTWA 01

Co to jest

Skąd system to wie

Co dzięki temu widać

Jak to wygląda w samym formularzu

Trzy pierwsze pola wypełnia człowiek. Pięć kolejnych jest ukrytych - użytkownik ich nie widzi, a mimo to lecą do CRM razem z resztą, z wartościami ustalonymi przy osadzaniu formularza na stronie.

Formularz na stronie

Imię i nazwiskowpisuje użytkownik
E-mailwpisuje użytkownik
Nazwa firmywpisuje użytkownik
ŹródłoEmail banner
Zainteresowanie usługąOrnsson Learning
IntentNewsletter Signup
Podstrona wejściaadres strony
Lead StatusNieskontaktowany

Rekord w CRM

Imię i nazwisko
E-mail
Nazwa firmy
Źródłowarstwa 01
Usługawarstwa 05
Intencjawarstwa 03
Podstrona wejściawarstwa 04
Status obsługigotowy do kontaktu

To przykład formularza zapisu na newsletter, dlatego Intent ma z góry ustawioną wartość Newsletter Signup, a Źródło - Email banner. Na podstronach z materiałami dochodzi jeszcze kampania. Ostatnie pole, Lead Status, nie klasyfikuje leada, tylko od razu ustawia stan obsługi - dzięki temu rekord trafia do kolejki gotowy do kontaktu, bez ręcznego oznaczania.

Jak zbudować to u siebie

Cztery kroki. Żaden nie wymaga programisty.

U nas to WordPress, Contact Form 7 i Zoho, a przy samej pracy nad konfiguracją i treściami wspomagam się Claude - przez konektory (MCP) albo bezpośrednio przez API. Mechanizm jest ten sam: formularz musi znać kontekst, w jakim został wypełniony, i przekazać go do CRM razem z treścią zapytania. Służą do tego pola ukryte - niewidoczne dla użytkownika, uzupełniane automatycznie według mapowania ustalonego raz, przy publikacji strony.

WordPressContact Form 7Zoho CRMClaude
KROK 1

Ustal, co chcesz wiedzieć o leadzie

Wypisz, czego chcesz się dowiedzieć o każdym zapytaniu: skąd przyszło, czego dotyczy, po co ktoś pisze. Dopiero z tej listy powstają pola w CRM.

KROK 2

Załóż pola w CRM

Źródło, kampania, intencja, adres podstrony, usługa. Jako zestawy globalne - jeden słownik wspólny dla całego CRM, nie pole tekstowe. Inaczej po miesiącu masz trzy nazwy tej samej rzeczy.

KROK 3

Zmapuj pola ukryte

Każde pole w CRM dostaje odpowiadające mu pole ukryte w formularzu, uzupełniane przy osadzaniu formularza na stronie. Źródło, kampania i intencja przypisują się automatycznie; usługę w WordPressie wyznacza element nadrzędny strony.

KROK 4

Wyślij testowe zapytanie

Z każdej strony, na której umieszczony jest formularz. Sprawdź, czy wszystkie pięć pól zostało przypisanych. To jedyny dowód, że mapowanie działa.

Zasada, która została na stałe: żadna nowa strona nie idzie live bez przypisanej usługi i kampanii. Jedno pole ustawiane przy publikacji jest tańsze niż kwartał zgadywania.

O autorce

Karina Chowaniak

Tworzę marketing, który nie kończy się na kliknięciu. Content, kampania, formularz, dane w CRM - dla mnie to jedna całość, nie trzy osobne działy. Architekturę projektuję sama, technicznie coraz częściej wspieram się Claude, a proces opisuję z liczbami.

karina.chowaniak@gmail.com
Karina Chowaniak